Om bij te dragen hoef ik zelf niet te weten hoe precies...

1 oktober 2015

Analyse van project L vanuit twee perspectieven. Van binnen naar buiten. En omgekeerd.

Waar-nemen

Wat buiten (mij) gebeurt heeft invloed op wie ik ben. Mijn waarnemingen vormen mij doordat ik er betekenis aan geef. Hóe is niet vaak helder. Maar mijn waarnemingen en daarmee mijn waarheid hebben voor mijn gevoel duidelijk een gemeenschappelijke aanjager. Namelijk nieuwsgierigheid… nee, sterker: een vreemd verlangen naar zoiets als dé realiteit. Door waarnemen wordt mij duidelijk dat er in feite geen afstand of tijd zit tussen binnen en buiten. Op het moment dat ik iets zie (of anders waarneem) bestaat het voor mij. Niet eerder en niet later. Precies tegelijk.

Verwerken of bewerken?

Op het moment dat ik geluid waarneem hoor ik dus. Geluid en horen zijn onlosmakelijk verbonden. Volgens mij bestaat er geen geluid als het niet gehoord wordt door iets of iemand. Dus geef ik in mijn bestaan de zogenaamde buitenwereld weer via waarnemingen. Maar ook via interpretaties, betekenissen, overtuigingen. Dat spul waardoor twee mensen op dezelfde tijd en plaats in een gesprek hele andere dingen/geluiden horen. Ik hoor dus specifieke dingen doordat ik ben wie ik ben. Zo ´maak´ ik mijn wereld.

Groei door ont-dekken

Doordat ik reageer op wat ik waarneem op mijn eigen manier, kan ik leren wat werkt of niet werkt. Voor mij, in die situatie, in relatie tot een eventuele ander. Wat ik doe of zeg heeft altijd effect. Ik weet alleen nooit precies (vooraf) op welke manier. Want ik weet niets over die ander en zijn of haar binnenwereld. En ook niet van diens verdere buitenwereld buiten ons gesprek om. En al helemaal niets van eventuele interactie van die twee.
Het enige wat ik kan doen is wat van mezelf delen in woorden, gedrag en aandacht. Ik vind het een mooie gedachte dat het effect van echt contact maken een bijdrage is aan wat er op dat moment nodig is. Of we dat nu rationeel willen of niet. Of we dat nu begrijpen of niet.

Natuurlijk veranderen

Ik heb sowieso een bijdrage aan elke situatie doordat ik er onderdeel van uit maak. Ik kan en hoef niet voorspellen hoé iemand profijt gaat hebben van ons contact. En natuurlijk ook niet wat het mij gaat brengen. Want dát het gebeurt vind ik zo vanzelfsprekend. Ongeacht of ik überhaupt verschil merk. De hele dag door is een uitwisseling van mij en mijn omgeving. Een voortdurende spiraal waardoor ik deel, reageer, leer, ontdek en daardoor met andere ogen naar (dezelfde?) omgeving kijk. Wat voor mij waar is, neem ik net even anders tot mij dan daarvoor. Zo ´maakt´ de wereld mij.

Deel dit artikel



Reageren?